Rukiye PEYZO Rukiye PEYZO, 1997 yılında Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde doğmuştur. 2016 yılında Şanlıurfa Güzel Sanatlar Lisesi’nden, 2020 yılında Adıyaman Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü’nden mezun olmuştur. Kahta Borsa İstanbul Fen Lisesi’nde Görsel Sanatlar Öğretmeni olarak aktif görev yapmakta ve sanatsal üretimlerini sürdürmektedir. Sanatsal çalışmalarında ağırlıklı olarak figüratif anlatım ve dışavurumcu bir yaklaşım benimseyen PEYZO; insanın iç dünyası, bilinçaltı, bireysel hafıza, geçmişle yüzleşme ve dönüşüm kavramları üzerine yoğunlaşmaktadır. Kendini ve kendi resmini arayan bir ressamın yolculuğunda, geçmiş, hafıza, bilinçaltı ve aidiyet duygusu iç içe geçer. Sanatçı, insanın bugünkü varoluşunun geçmişte yaşananların ve bilinçaltında biriken deneyimlerin izlerini taşıdığı düşüncesinden hareket eder. Bu doğrultuda figür, beden, yüz ve deformasyon gibi unsurları; bastırılmış duyguların, anıların ve içsel çatışmaların ifade alanı olarak kullanır. PEYZO, sanatsal çalışmalarını sürdürürken aynı zamanda antik tarih ve kültürel miras üzerine araştırmalar yapmakta; farklı dönemlere ait mitolojik anlatılar, semboller, figürler ve tarihsel izlerden beslenerek bunları kendi sanatsal dili içerisinde yeniden yorumlamaktadır. Özellikle yaşadığı coğrafyanın tarihsel ve kültürel birikiminden beslenen sanatçı, antik geçmiş ile günümüz arasında bağ kurmaktadır. Tarihsel öğeleri yalnızca görsel unsurlar olarak değil, hafızanın ve insanın geçmişle kurduğu ilişkinin taşıyıcıları olarak ele almaktadır. PEYZO’nun üretimlerinde atık ve geri dönüştürülebilir malzemeler önemli bir yer tutmaktadır. Sanatçı, atığı yalnızca çevresel bir mesele olarak değil, insanın geçmişte bıraktığı, bastırdığı veya değersizleştirdiği yaşantıların bir metaforu olarak ele alır. Kullanılmış ve gündelik hayatta göz ardı edilen malzemelerin yeniden sanat eserine dönüşmesi, geçmişin yeniden ele alınması ve dönüştürülmesi fikriyle ilişkilendirilir. Böylece malzemenin dönüşümü ile bireyin psikolojik dönüşümü arasında bir bağ kurar. Sanatçının çalışmalarında Freud’un bilinçdışı kavramı önemli bir düşünsel referans noktasıdır. Bilinçaltında biriken anılar, bastırılmış duygular ve geçmiş deneyimlerin bireyin bugünkü dünyasına etkisi; katmanlaşma, deformasyon, maske, figür ve farklı malzemelerin bir araya getirilmesi aracılığıyla görünür hâle gelir. Bu yönüyle sanat üretimi, PEYZO için yalnızca estetik bir ifade alanı değil, aynı zamanda bireyin kendi geçmişiyle karşılaştığı ve onu yeniden anlamlandırdığı bir yüzleşme alanıdır. Sanatçının “Poşet Maske” (2020), “Bereket Tanrıçası” (2024), “Eşikte Kalmak” (2024), “Yaşantı” (2025) ve “Kurtuluşun Sessizliği” (2025) adlı çalışmaları; insan, hafıza, dönüşüm, tüketim, doğa ve kültürel miras kavramları etrafında şekillenen üretim anlayışının farklı yönlerini yansıtmaktadır. PEYZO, kişisel deneyimler ile toplumsal hafıza arasındaki ilişkiyi araştırırken, geçmişin bireyin bugünkü dünyasındaki görünmez izlerini sanat aracılığıyla görünür kılmayı amaçlamaktadır. PEYZO, 2024 yılında 2. Uluslararası Kommagene Bienali kapsamında, “İyileşmek” temasıyla gerçekleştirilen bienalde “Eşikte Kalmak” adlı eseriyle yer almıştır. Eser, sanatçının insanın iç dünyası, geçmişle yüzleşme, bilinçaltı ve dönüşüm üzerine kurduğu üretim anlayışının önemli çalışmalarından biridir. Kommagene coğrafyasının tarihsel ve kültürel mirası da sanatçının araştırma ve üretim sürecinde önemli bir esin kaynağı oluşturmaktadır. Sanatçı, farklı karma sergiler ve disiplinlerarası sanat etkinliklerinde de yer almıştır. “İz ve Işık” Disiplinlerarası Çağdaş Sanat Sergisi gibi etkinliklerde çalışmalarını izleyiciyle buluşturan PEYZO, resim çalışmalarının yanı sıra atık malzemeleri sanat üretiminin bir parçası hâline getiren projeler gerçekleştirmektedir. Rukiye PEYZO, 2026 yılında Kahta’da gerçekleştirdiği ilk kişisel sergisi “Rukiye PEYZO Kişisel Sergisi” ile eserlerini kapsamlı bir seçki hâlinde izleyiciyle buluşturmuştur. Sergide insanın iç dünyası, psikoloji, geçmişle yüzleşme, doğa ve çevreyle kurduğu ilişki ile atık malzemelerin dönüşümü üzerine şekillenen çalışmalarına yer vermiştir. Bu sergi, sanatçının bireysel hafıza ve bilinçaltından yola çıkarak toplumsal ve çevresel meseleleri ele aldığı üretim pratiğinin önemli bir aşamasını oluşturmuştur. Kendi hislerinden ve yaşanmışlıklarından geriye kalan izlerle yolculuğuna devam eden PEYZO, kendini ve kendi resmini aramayı sürdürürken, bu arayışın izlerini yeni eserlerine dönüştürmeye devam etmektedir.